Hektisk periode...

Våren har meldt sin ankomst og tida berre fyk avgårde...

I påska var eg og Bjørnar i Sverige ein tur i vakre Skåne for å gå Gasahoppet. Med Ted hadde eg mange gode resultat, men høgdepunktet var lørdag då Ted blei svensk agilitychampion, det kjennes bra og slå ut 120 ekvipasjer i sin klasse, det er ikkje kvar dag ein gjer. Han holdt på å gjere det same i hoppen men et trakk på lengden gjorde at han fekk ein femmar.Eit kjempeflott arrangement som eg håpar fleire nordmenn drar til . Høgdepunktet var no å sjå Fanny igjen og Cecilia så klart, og ikkje minst verdas vakraste Epic, eg skulle ønske eg kunne stjele han med meg heim, verkeleg ein hund etter mitt hjarte. Vi hadde i allefall ein nydeleg tur og koste oss verkeleg. For Kelly blei det rett og slett for mykje stress, ho klarte glimtvis å vise seg fram, ho er ein riktig god hund, men vi sliter litt med å tilpasse oss den nye farta som ho har det går litt på bekostning av presisjon kan du seie. Når vi kom heim fekk vi med oss ein uoffisiell på Varden fine tekniske baner som Simon hadde laga, han er kjempeflink og eg gledar meg til han blir dommar....På den uofisielle fekk eg testa begge hundane mine i forhold til feltene og elles var eg godt fornøyd med handlinga....

Denne helga har vi vore i Arendal og besøkt Siv ein av mine favoritt personar i verden alltid blid, løysningorientert og god vertinne, heime ho Siv budde og Ingrid. Kjekt å snakkast med gode vener....Banene i Arendal var verdt heile turen, tekniske, raske baner der både du og hunden må ha kunnskap..Med Ted synes eg at eg berre gjorde gode løp eit feilfritt ag løp og resten av løpa med fem feil, eg er veldig uheldig og kjem borti ei støtte og pinnen detter ned i hoppen i ag løpet får eg feil på mønet ned noko som viser seg etterpå at er feil veldig dumt men slik er livet. Eg og Ted er eit godt team han les meg så utruleg bra eg er berre alldeles så fornøyd med han...

Med Kelly er det eg som rotar det vekk ho har hatt ei fantastisk fin helg med gode felter først av alt, vi konsentrerer oss veldig om nasedyttane i helga noko som gjer at handlinga enkelte plassar blir litt krampaktig.. Når eg slappar av for feltene så kjem alt til løsne. I hoppen får ho ein femte og ein sjuande plass med eit riv i kvar.....Kelly er på gang men ho er ung og ganske urutinert, men ho hadde iallefall ikkje trøbbel med noko av det tekniske i banene....No blir det å trene og fokusere framover på det som trengs så blir det fleire konkurransar etterkvart........

Hei igjen...

Ja kva kan ein seie godt nyttår berre to mnd etter at jula har passert... Eg har fått mange henvendelsar om ikkje eg kan leggje ut litt baner som vi trener på, og det er sjølvsagt ikkje vanskeleg å få til. I går var vi på trening på Stend, Dorthe, meg , Tine, Lene, Mette og Mari. Som alltid mange interessante diskusjoner. Dette er banen som vi trente på, synes den var kjekk og gå fordi den utfordra meg på ein del gode ting. Eg har dessverre ikkje tid til å skrive meir i dag. Vi lærarar har nemleg vinterferie og eg skal på skiferie av alle ting.....God helg

Glade jul, heilage jul....

Ja så har vi allerede nesten lagt jula bak oss, og det er heilt utruleg kor fort tida går....Vi har fått mange fine julegaver og vore i lag med gode vener og familie, det er alltid meiningsfullt...
I jula blir det ofte mykje tur i dag er det faktisk ikkje mindre enn - 14 grader her på Vestlandet, eg må innrømme at det er fint, men eg ville mykje heller hatt muligheten til å trene....Eg kjenner det er noko som stadig irriterer meg at så mange i Bergen som har lyst til å satse men ingen som ønsker å satse på oss, det er frykteleg vanskeleg å drive med agility når ein ikkje har brukbare inntreningsforhold, ein må iallefall ikkje vere overraska over at andre blir bedre enn oss. Men å gi opp det er jo ikkje snakk om og sidan eg ikkje fekk meg hall til å trene i år heller så får ein fortsette som før, gå rundt å håpe at ein gong så ordanr det seg......Eg trenar på det eg kan trene på nemleg holde hundane og meg sjølv i god fysisk form, hoppteknikk, cik an cap (få fine svinger), tricks ja fantasien er det einaste som set grenser.....
Eg tok litt bilder på dagens tur av dei finaste borna mine...
Eg og Merethe hadde forresten ei fin treningsøkt i går, vi trente på ei bane som eg hadde designa, mykje svingar og vedningar, vi fekk løyst den på eit godt vis, og det viste seg at i den bana kunne ein trene på det meste. Sidan det var andre juledag var vi berre to på trening, men det var meir enn godt nok....Synes hundane er i fin form og det skal bli kjekt å sjå kva ein kan prestere i 2011... Første stevne ut no er mest sannsynleg MY Dog i Gøteborg, tenkte litt på Åland men det blir for langt i frå Bergen. Eg er veldig spent på Kelly kva ho kan klare, eg veit jo kor Ted ligg an tidsmessig, men med Kelly er eg usikker på kor vidt ho kan hevde seg blant dei raskaste....Men det er berre å fortsette å trene jevnt og trutt så gir det resultater til slutt....
Ha fortsatt ei glimrande jul og eit godt nyttår...

Stabilitet.....

Ja stabilitet kva er det og korleis kjem ein dit. Eg har nokre teoriar utan at eg heilt veit det...

Forrige helg konkurrerte eg mot nordens beste utøvere ta feks Janita Leionen som med sin låne hund Omie har gått 34 feilfrie løp på 6 mnd...Det er godt gjort og det er ikkje så mange som gjer det etter henne. Kva er det så som gjer at finnane har slik suksess og at vi Noreg knappast aldri går tre feilfrie løp på rad.

Dette meiner eg er viktig for å oppnå stabilitet

- kunnskap om hund og trening

- tid til å trene, jobbar du med andre ting mellom halv åtte og halv fem enn å trene hund vel då er det veldig begrensa kor mykje du får trene

- tilgang til å trene, på vinteren har eg mulighet 1 gong for veka å kjøre kombinasjoner

- ha ein god organisasjon i ryggen, reglar og retningslinjer, gode konkurranser, gode dommere og baner gir utvikling for utøverne.

- tilgang på gode og mange konkurranser slik bygger du opp erfaring og etterkvart stabilitet og vil eg tru

- reising - dette er i allfall noko som tar mykje av min energi, ein går i arbeid heile vekene set seg i bilen etter jobb fredag ettermiddag, framme i Oslo seint på natta opp igjen klokka seks for å konkurrere, dette er slitsomt og det gjer definitivt noko med fokuset ditt.

Eg veit ikkje om eg nokon gong blir stabil, eg føler ofte at eg eg langt vekke frå å nå det fordi deet er så mykje anna heile tida, tenk viss ein hadde hatt eigen hall og ikkje gjorde anna enn å trene, og reise rundt heile Europa for å konkurrere mot dei beste. Men når det er sagt så er vi bedre enn nokon gong, og eg var sanneleg ikkje så langt i frå å slå dei beste... Neste år blir eit satningsår for begge hundane, eg kjem til å ta med meg ein del store utenlandske stevner for å få erfaring og fordi det er veldig moro og inspiererande når mange er med..

I helga var vi ein gjeng frå Bergen på NM. For min del så blei det eigentleg ingen skuffelse at eg ikkje var med til finalen, etter mykje reising siste tida så er eg nesten litt utbrent. Ted vann hoppklassen lørdag og det er eg sjølvsagt fornøgd med. I agilitien sette han sjølvsagt ein pote på møne i staden for å ta tunnel, vel det var det... Takk til Dorte, Simon og Line for eminent reisefølge og til Jan Egil og Jenni som jammen kan meire enn å gå agility deira catering kan absolutt anbefalast.......I dag har eg trent hoppteknikk for å sørge for at dyra fortsatt kan teknikken. Ha ei strålande veke alle saman

Målsetninga mi er heilt

Styrketrening....

Å gå agility krever styrke

Rar overskrift tenker du kanskje, vel eg tenker å forklare kvifor eg tenkjer det er så viktig. Eg har alltid vore veldig opptatt av hundane mine, flink til å trene dei på fysisk og psykisk, varme dei opp og gå dei ned. Ein ting eg har tatt veldig mykje tak i siste året og som eg trur gjer at eg har blitt meir stabil er omsynet til mi eiga helse både fysisk og psykisk. Eg har jobba knallhardt med meg sjølv, fokusere på dei rett tinga på konkurranse, for meg er det rutinane mine som gir meg og hundane trygghet, samt at eg alltid sørger for å ha mykje god trening i ryggen. Før eg reiste til nordisk hadde eg nokre baner som for sikkerhets skuld inneheld 42 hinder i ein bane. Vel eg kom meg fint igjennom, men det krever enorm konsentrasjon og kondisjon. Kondisjon er nettopp ein faktor som eg har tatt tak i . Eg begynte for nokre månader sidan å springe, i byrjinga var det utruleg tungt, men eg tenkte som så at yter hundane alt så må eg trene meg slik at eg kan yte 100 %. Eg er ganske sikker på at ein del av løpa mine med fem feil tidlegare har skuldast at eg ikkje er rask nok i posisjon, dette fører til at du trur at du er tidsnok, men i realiteten er du akkurat for sein med å bremse inn. Femten kilo lettare så veit eg at eg hadde rett, ein kjem seg i posisjon og hunden min kjem til sin rett. Å trene meg sjølv kjem eg til å fortsetje med, vi er eit team det hjelper ikkje at hundane mine er dyktige viss eg ikkje sjølv yter alt. Ein annan ting som slår meg veldig er alt pratet om finnane og om offansiv handling .

Dette er heilt rett dei er offansive, men dei er og så profisjonelle på så mange andre områder oppvarming feks. Der meiner eg at det er stort forbetringpotensiale , eg var heilt åleine ute og varma hund i København og eg veit at for min og Ted sin del så er oppvarminga meir enn halve løpet. Eg såg nokre som kasta leiken nokre gongar til hunden og så inn å springe. Då undrar eg meg over veit folk kva skade dårleg oppvarming kan føre til. Vi menneska skal tross alt berre springe rundt banen, men hunden skal bruke langt fleire muskelgrupper.. Tilbake til finnane, det er utruleg kjekt å sjå på dei ikkje berre fordi dei er gode i agility, men dei er og gode på grunntrening, varme hundar og ikkje minst trene seg sjølv, dei er idrettsutøvere. Å gå agility er ein veldig liten bit av helheten, for at hunden skal kunne komme seg gjennom ei bane må grunntrening vere på plass, hunden må ha muskelmasse slik at han lett kan bere si eiga vekt utan å få belastningsskadar ( hoppteknikk er heilt uvurderlig)....og ikkje minst må vi vere fysisk og psykisk tilstede. Eg synes det er alt for mange som gir hunden ansvaret...... Vel til helga er det NM, noko om utfallet skal eg ikkje spå, men det skal satsast alt både av fører og hundar........

Nordisk...

I skrivende stund sit eg og Bjørnar i bilen på veg heim i frå København, og sidan det ikkje er så mykje å finne på så kan eg likegodt skrive litt. I helga har vi vore i nordisk i København for min del første gang med landslaget, sjølvsagt spanande nok i seg sjølv. Fredag og lørdag var det internasjonale klasser, det passa bra. Med to dagar med bilkjøring for hundane var det godt å få ut litt energi og få testa underlage. Det er heilt klart ein stor ulempe at ein store delar av året går på grus og ikkje får testa ut innendørs underlag, det gjer at hundane må ha litt tilvenning. Fredag skulle Ted gå agility, veldig fin bane og godt fornøyd med korleis eg løyste banen 6 plass med fem feil, Ted sklir i satsen og tar med seg ein pinne. Lørdag skulle eg gå med både Kelly og Ted. Først ut agility Ted går eit fint feilfritt løp og blir nummer 6,, eg bestemte meg for på forhånd at eg skulle ha ein god stopp på alle felter for å kunne leggje litt taktikk for søndagen. Så var det klart for vesle Kellymora nok ein gong ein suveren agilitybane, med stopp på feltene var det over fem sekunder til neste mann. Eg er veldig glad i Kelly ho gir meg god sjølvtillit, ho har nesten same tempo i kroppen som Ted men ho har meir presisjon i kroppen , dette har jo sjølvsagt med treninga å gjere. Kelly er ein mjuk og veldig manøverbar hund som eg mest sannsynleg får mykje glede av. Eg er veldig fornøyd med løpa mine både fredag og lørdag. På lørdagskvelden var det festmiddag, veldig triveleg og sosialt. Det var ein heilt topp gjeng som reiste i lag, flinke med å bakke kvarandre opp og skryte, veldig veldig kjekt. Søndag tidleg opp og veterinærsjekk, hadde kvidd meg litt til det , men det gjekk som ein draum, Ted oppførte seg heil eksemplarisk heile helga. Søndagen må eg seie at eg handlingsmessig er veldig nøgd med. Det var veldig lange dagar og eg kjende på slutten at fokuset endra seg, det var forferdeleg varmt og mykje støy. TEd var optimal heile helga og heldigvis for meg så kom aldri dei heilt store nervene. Takk til heile landslagsgjengen, Petter, Lise og Nina som kvar på sin måte var viktige.. Og ikkje minst min bedre halvdel som køyrer meg verda rundt og som ALLTID har trua på oss.
NO kjenner eg meg heilt tom og ustlitt, eit lite bakombytte frå å bli Nordisk mester i agility, men det skulle vel slik vere, gøy å vere med var det i allefall....

Du og jåg Ted,du og jåg......

Jippi VI SKAL TIL NORDISK.........