Lead Out Pivot.......

Denne kombinasjonen har vi nytta i dag. Sette Ted igjen og gjekk ut til hinder nr 4.
Begynte på venstre hånd og bytte til høgre mellom 3 og 4. Dette var ei kjekk lita øving for oss, og det gjekk kjempebra......

Ted i kjend positur, han følgjer alltid ivrig med....

Lead out Pivot=

Innkalling hvor fører snur i banens retning når hunden er på vei mot fører. I staden for å være i bevegelse med hunden ved hjelp av framforbytter, kan du i staden stå i ro og skifte arm for å indikere for hunden at no skjer det eit bytte. Vel kanskje var dette ein gresk måte og forklare det på, men det er i allefall det vi har øva oss på i dag, i lag med ein del andre ting.

Starter

Når det gjeld starter har vi gått in på to detaljer i dag :

1. Lese linja når armen min kjem opp
2. Sitt(skal vere rak i kroppen, og med vekta bakover når han skal starte)

Fordi eg har hatt for dårlige kriterier i forhold til startane mine så må eg no slite med smådetaljer som skulle vore på plass for lenge sidan. Ted har ikkje hatt vekta bakover, han har hatt den framover, dette gjer at han har klart å lure seg til å ha hasane opp i frå bakken, dette er ikkje så lett å sjå. Så no har vi jobba ei tid med at han skal sitte i balanse, og det begynner å sjå bra ut. Han sit rakt og fint. Har og øva mykje på at han skal finne linjen når handa mi kjem opp.

I starten var han litt forvirra, han kikka litt på meg og så eit skrått blikk på hinderet. NO har han fortstått poenget, når eg løfter handa så finn han linja. Dette er veldig viktig å få ein hund til å fokusere frem dit den skal og ikkje kikke opp på eigar og risikere både riv og vegringar fordi hunden ikkje har berekna.

Tørrhandling : Har og jobba med tørrhandling i dag. Dette gjorde eg lite når Ted var liten, og det har eg fått svi for. Vi har jobba med sireklarbeid på høgre og venstre innside. Sette og ut over kjegler der eg veksla mellom høgre utside og venstre innside, veldig god trening. Eg trur det må vere derfor bakombyttene mine rett og slett er dårlege, eg har aldri lært hunden min det skikkeleg. Snakke meg om å gjere ting i feil rekkefølgje, men eg har i allfall tatt med meg mange gode erfaringer med TEd og vi lærer mykje kvar dag. Ein må berre våge å utfordre både seg sjølv og hunden....det har iallfall vi lært utruleg mykje av.....

Kaos....

I dag når eg vakna var eg særdeles lykkeleg; det var ganske mange ting som gleda meg, men ein av tinga som eg såg stort fram til var at i dag har Kerstin endeleg hatt fri så det såg ut som vi skulle få oss ei god treningsøkt ut på ettermiddagen. Eg reiste på arbeid i god tru, men NEI..

I løpet av dagen kom det iallefall 30 cm med vååååt SNØ, la det vere sagt EG LIKAR IKKJE VÅT SNØ...For å gjere ei lang historie kort, det vart umogeleg å komme seg fram på vegen, eg kom meg nett så vidt hiem igejn i snøværet, ingen tur til Bergen for å trene med Kerstin og ingen One Jump som eg hadde tenkt då eg kom heim.

Og som Bjørnar så klokt uttalte det "Været er det ingen som kan gjere noko med", så sant så sant...

Men i staden har eg trena inne med min lille sirkushund Ted. Mathias har ein leikekasse full i bamsar som han hadde slengt ut over golvet, så eg tenkte like godt eg kunne lære Ted å rydde bamsar. Etter ei lita stund tok han poenget og kom og slepte bamsar opp i kassen, kjekt å kunne.

Eg har og jobba med å få ein god innsitt på høgresida, begynner no å bli veldig bra, og eg gledar meg stort til å få nytte akkurat dette i agilityen.

På laurdag er første agilitykonkurranse for sesongen. Det vert spanade, vi har hatt ei god oppkjøring til sesongen. Eg har lenge jobba med å lage meg gode rutiner med Ted på konkurranser. Ein er veldig avhengig av at hunden har rett stressnivå, noko som er litt vanskeleg med han for han girer seg veldig opp og blir forventningsfull. Eg gledar meg til burleikane sit på plass( hos Ted har buret alltid vore skummelt), så det var heilt nødvendig å ta tak i dette. Men uansett kor det går på lørdag så gledar vi oss, Ted har vorte så flink....

HAr og bedrive litt tørrhandling i dag, sirkelarbeid på høgre og venstre utside, men eg fekk meir trøbbel når eg skulle prøve dei same sirklane innvendig, men eg gir meg ikkje så lett.

Ted har no begynt å få skikkeleg sving på rygginga si, i dag har vi kjørd ein ny øvelse som heiter rygg over mønet. Han var veldig flink.

Tusen hjarteleg takk til Fanny, Siv, Marianne, Kerstin og alle dei andre flinke bloggarane som stadig kjem med oppsiktvekkjande gode poeng og som inspirerer med i det daglege arbeidet, og tusen takk for grunnferdighetsskjema i agility, det var godt som gull Fanny.......

Valpen, ja det blir nok spanande trur eg. Vi har bestemt oss for å prøve eit svenskt oppdrett Kennel EmenEm, det er av same oppdrett som Anna har ( eg var ganske begeistra for hunden hennar Fonzie) fin type, med godt gemytt og bruksegenskaper. Dette er viktig i ein hund. Valpane er vel venta rundt veke 12, så det er ei stund til vi får babyen i hus... (Ligg forresten eit flott bilde av FAn, mora til kvalpane på hovudsida til kennel Emenem). Den hunden er altså nesten heilt lik min første hund Dumbo, rett og slett VAKKER.....

Men no er det senga neste.......

Det gamle og enkle er ofte det beste !!!!!!

Bloggen er herved gjenopprettet, den er meir formålstjenleg for mitt bruk. Eg er dessverre ikkje noko teknisk vidunder. Så dette får holde til eg blir teknisk nok til å lage ei meir avansert side.

Ny hjemmeside...

Denne bloggen vil herved bli lagt ned.....
Kikk innnom den nye hjemmesiden min www.123hjemmeside.no/teambonzo
Bodil

Kvifor er den gode leiken så viktig........

Øving med threadle....

Sterke Tedden.....

Fanny leiker med Ted, prøver å få han til å engasjere bakparten.

Vi mennesker er vanedyr (iallfall er eg det). Vi dett lett inn i eit spor der ting blir behagelege og fungerer greitt. Slik har eg og Ted hatt det gjennom tre år, men desto meire hund eg trener desto meir leitar eg etter prikken over i -en.

Det er i bunn og grunn så enkelt at gir du 100 prosent i treninga di så får du nesten alltid hundre prosent tilbake, og der kjem dette med ein god forsterker inn. Kor flinke er vi egentlig til å gjere belønningssekvensen lengre og betre enn krava vi set til hunden ?

Når eg trener hardt på ein ting som eg verkeleg ynskjer å få til så er det faktisk veldig lett å gløyme hunden sin . Eg trudde faktisk at eg var flink å belønne og gjere belønninga spanande for hunden min, men det er lett for at leikinga blir einspora og litt for mekanisk. Du må verkeleg vise hunden at du har det kjekt. Dei merkar veldig godt skilnaden på når du verkeleg leikar med intensitet og når du berre er halveis med.

Vel eg har iallefall bestemt meg for framover at viss det skal trenast på noko, ja då skal eg gå inn i det med liv og sjel, det fortjener faktisk hunden min.

I dag har det ikkje blitt så mykje trening, men vi ahr jobba litt med teknikken i threadle , at hunden skal hentast inn i mellom hindera (sjå figur heilt øverst) .

Greg Derrett uttaler i filmen sin at når du handler ein slik boks med threadles, då begynner du å bli god på det. Dessutan får du sjeldan neir enn 3 hinder med threadles etter kvarandre i ein bane, men eg trur det er veldig smart og trene mot det ekstreme. Så ein av våre mange ambisjoner næraste tida er å bli rå på threadles.

Vel 9 februar skal eg og Ted gå lydighetskonkurranse igjen, vi har ikkje eigentleg fått trent så mykje som ønskeleg, men døgnet har berre 24 timer.

Fri ved foten :

Denne øvinga kjem seg, men eg kjenner eg slit litt med å belønne desse momenta godt nok, slik at du får same fine presisjon. NÅr eg brukar leike blir han inn i mellom litt for heit, medan han blir fort uinteressert når eg brukar godbitar, så her må eg jobbe med å finne ei fornuftig løysning.

Har hatt hovedvekt på raske holdter, høyrevendinger, og fra holdt til springmarsj. Han henger fint med.

1.Stå under marsj

2.Dekk under marsj

3.Sitt under marsj

Desse tre øvelsane jobbar eg mykje paralellt for tida, litt for at eg skal få enda bedre stimuluskontroll slik at han verkeleg må lære seg og høyre etter kommando. Desse tre utgjer jo mannekengen i klasse elite ( snakkar meg om å ha høge ambisjoner). Men det er viktig å setje seg gode, men realistiske mål her i livet....

Avstand :

Dette er ein øvelse vi verkelg begynner å få til. HAn har ein veldig fin teknikk i frå stå til dekk og omvendt og kanskje det han sleit mest med frå stå til sitt. Det begynner å bli riktig fint.

Luktdiskriminering :

Dette er faktisk ein øvelse som eg lurer på om eg nokon gong får til. Tabben i utgangspunktet var at eg og Ted byrja rett på pinnane, slik at han trudde at det var berre apportering dette handla om, så det resulterte i at markeringa vart dårleg. Vel så var det å setje seg ned med nye kriterieplaner, denne gangen begynne i riktig ende nemleg å fryse nasa til riktig post it lapp. No begynner vi i allefall å få noko som liknar på ei markering, så får tida vise kva år denne øvelsen blir ferdig, sannsynlegvis ein gong i 2008. VI gir iallefall ikkje opp.

Vel då skal eg tilbake til Greg Derrett filmen, tenk viss han fekk ein tusen lapp for alle gode poeng han kom med, då hadde han vore rik. Eg har ei lita stund igjen før eg blir så god som Greg å handle, men ein ting er iallefall sikkert at vi skal fortsette å øve og då blir vi garantert bedre....

Serpentiner......

Får ikkje til å å overføre banene frå teikenprogrammet til bloggen, derfor blir det skikkelege amatørteikningar i dagens blogginnlegg......

Vi har stort sett jobba med denne kombinasjonen i dag.

Ted på vei inn i ein 270 graders sving....

I dag er det serpentiner som har stått i fokus i treningsøktene mine.

Serpentiner : 3 hinder der du kan gjere eit framforbytte på begge sider av hinderet i midten. Serpentiner kommer i alle mulige formasjoner og vanskegrader.

Den mest vanlige serpentinen er grinden med tre hinder ( sjå teikning over nr.1).

Serpentiner sniker seg inn over alt i ei agilitybane og det er noko som fører og hund må lære seg å sjå i ei agilitybane. Før brukte eg å løyse ei serpentine med å ta to raske framforbytter. Det går for så vidt greitt heilt til du får ei vanskeleg serpentin, då er det ofte vanskelegare sette gode framforbytter med god timing. Det eg har slite med ein del er at eg kom meg ikkje fort nok i posisjon til framforbyttene mine, timinga blir då dårleg og ein har gjerne ikkje kroppen i den retningen som hunden skal, det blir då veldig lett feil, ikkje minst får hunden feil informasjon om kor han skal henne på neste hinder ( unngå gråsoner, i ei agilitybane er det utruleg mange gråsoner viss ikkje fører gjer jobben sin skikkeleg). No har eg lært Ted at i staden for to raske framforbytter ein på kvar side av serpentinen, så jobber eg no heile serpentinen på same side, men i staden for å foreta eit framforbytte skifter eg arm, noko som for min hund betyr skift linje.( sjå den øverste figuren) Dette blir veldig effektivt og det fører til å ein stort sett allitd er i rett posisjon.,

Det eg og Ted har jobba mest med i dag er at han ikkje skal skifte linje før eg bytter arm.

Ted har blitt ganske god på i enkelte sammenhenger å oversjå mine signal og bestemme veien vidare sjølv. Dette fører ofte til disk ute i konkurranse fordi han tar hinder han ikkje skal.

Derfor har vi jobba med i dag at han får belønning når han venter til signal er gitt. I dag har dette gått veldig greitt, han er blitt veldig flink til å følgje mine signal, dette fører jo til at vi får gode økter med fin progresjon.

Eg kan i allefall ikkje klage på arbeidslysten til gutten, han er med på alt som inneber fart og spenning. Av og til blir det nesten for mykje av det gode, det koker litt over for gutten inni mellom.

Men vi er på rett vei det er iallefall sikkert, det føles faktisk veldig bra og gå ut i ein bane og handle, når ein saman med hunden har lært inn viktige verktøy for å få ting til å fungere i stor fart. Kommunikasjon og samhandling mellom hund og fører, det er det agility handler om......

Om det å lykkes........

Bonzo forteller mor noe viktig

Midt i ei leikeøkt.........

(Bildene er tatt av Kerstin Røskeland)

God jul og godt nyttår til alle to og firbeinte. Eg er vel lovleg seint ute med slike helsningar, det er allereie ein måned sidan jul. Skal sei at tida flyr.....

Hadde eg vore like dårleg på og trene som eg er til å blogge så hadde vi nok lagt dårleg an, men jeg tilhøyrer gamletypen som heller skriv ned i skriveboka i staden for på dataen. MEn eg har lova meg sjølv å bli betre på blogging, slik at fleire enn meg sjølv kan ta del i treninga vår. Det er alltid kjekt å få innspel frå andre.

I dag har eg sett på den nye dvd en til Greg Derrett "The Winning combination", og som alltid blir ein fylt av vidunderleg ny kunnskap og inspirasjon, samt meir og trene på. Men det slo meg medan eg såg på at det å lykkast med noko ikkje er ein tilfeldighet. Det er ein grunn til at mine to store forbilder Greg Derrett og Susan Garret har blitt så gode som dei er. HArdt, systematisk arbeid mot nye og bedre mål. Det eg synes er det absolutt beste med desse to er at dei aldri sluttar å forsøke seg på nye ting, bli enda bedre, utfordre seg sjølv til å bli enda betre. Dei hadde eigentleg hatt rikeleg anledning til å kvile på sine laubær og tenke at dei er kjempegode.

Det tenkjer eg faktisk veldig mykje på om dagen, det og utfordre meg sjølv til å prøve nye ting. Vi er så redde for å mislukkast at vi ofte blir liggjande på same kriterie alt for lenge. Dette fører ikkje nødvendigvis til framgang.

Forrige helg hadde vi kurs med Fanny Gott, "Grunnkurs for Tavlingshunden". Dette kurset var annerledes enn noko anna kurs eg har vore på. Eg lære utruleg mykje nytt, som eg faktisk ser stor nytte av berre no ei veke seinare. Det at hunden er godt grunntrent, forstår signala våre, og at vi unngår å bevege oss over i grå soner der du får problemer med å oppfylle kriteria dine. Då blir det endå vanskelegare for hundane våre å forstå kva vi vil fram til. Eg anbefaler alle som ikkje har gått på kurs hos denne flinke dama, å invitere henne til å ha kurs. Dyktig, engasjert og veldig opptatt av hunden sitt ve og vel og at faktisk både hund og eigar skal ha det morsomt. Takk for ei kjempeflott kurshelg FAnny.....